Za kilkanaście minut, 38 minut po północy naszego czasu, Słońce     
wejdzie do znaku Koziorożca, a tym samym rozpocznie się nowy cykl     
Słońca, to co obchodzimy także w postaci Gwiazdki. Cały ten     
okres, od zimowego przesilenia aż do do Trzech Króli, to czas     
staropolskich Godów - gódźmy się więc - ze sobą, z bliskimi, z     
dalekimi, ze światem jako takim.

W tym roku to przejście jest szczególnie silne. Najdłuższą noc     
mamy już za sobą - to było wczoraj, dzisiejsza noc jest już     
odrobinę krótsza. Wczoraj mieliśmy także nad ranem zaćmienie     
Księżyca - pierwsze takie na przesileniu zimowym od 1638 roku, a     
więc jest to rzecz niezwykła. Wykorzystajcie ten czas na     
wyrażanie i dążenie do spełniania marzeń - dotyczy to     
szczególnie osób, które mają jakieś istotne planety lub punkty     
horoskopu w znakach Bliźniąt i Strzelca, zwłaszcza w ostatnim     
dekanacie.

Zaćmienia Księżyca i Słońca zawsze chodzą parami, tak więc za     
dwa tygodnie, 4 stycznia, czeka nas częściowe zaćmienie Słońca,     
widoczne kilka stopni nad horyzontem w godzinach porannych:
http://stalker.republika.pl/pz1/2011_slonce.html

Z podobnych względów, jak te powyżej, jest to rzecz istotna     
szczególnie dla tych, co mają planetę, światło lub punkt w     
drugim dekanacie Koziorożca.

Życzę Wam pogodnych Świąt i szczęśliwego spełnienia marzeń w     
Nowym Roku :)

Każdy jest księżycem i ma ciemną stronę, której nie pokazuje nikomu.

przysłowie angielskie

Siedzę sobie w czarnej spódnicy, w czarnej bluzce, z czarną kotką na kolanach, tłumacząc opis do kart "Black Tarot". Za oknem czarna grudniowa, jakże wcześnie zapadająca teraz noc. Czarny nastrój łamie głos Shakiry dobiegajacy z radia, czerwona nić na nadgarstku i równie czerwone koronkowe kapcie :P

Zacytuję część przetłumaczonego tekstu:

Czarny Tarot jest tak opracowany, by symbolicznie przedstawić zestaw archetypów ciemniejszej strony, a więc naszego „ja” i jego demonów, wyłaniających się z Cienia. Piękna i Bestia, które nosimy wewnątrz siebie.

A jeśli Piękna i Bestia z poprzedniej notki to dwie strony tej samej osobowści? A jeśli to baśń o własnoręcznym wyciąganiu sie za włosy z morza nieświadomości, osamotnienia i pomieszania, jak w pewnej indyjskim przekazie? A jesli to nie Bestia, lecz Piękna umrze, jeśli nie uratuje Bestii? Bestie całkiem dobrze radzą sobie na świecie, w końcu nie tak trudno należeć do świata nieumarłych. Ilość drogowskazów prowadzaca w tamtą stronę jest ogromna. Każdy z nas jest w pewnym momencie, a takich rodroży w życiu jest wiele, Lukiem Skywalkerem, który stoi przed wyborem, kim się stać.

Chciałbym być zawsze niewinny i prawdziwy
Chciałbym być zawsze pełen wiary i nadziei
Tak jak Bolek i Lolek
Tytus Romek i Atomek
Dzieci z Bullerbyn
Tomek na tropach Yeti
Tak jak król Maciuś pierwszy
Asterix i Obelix
Jak załoga G
McGywer i Pipi

Hurt , Załoga G

Byłoby miło, prawda? Ale jesteśmy dorośli, a postacie z bajek są postaciami z bajek, a nie ludżmi, którzy żyja dzień po dniu, bez nagłych przeskoków tych nudniejszych lub trudniejszych momentów. Wzorce są po to, by do nich dążyć, a nie tworzyć z nich maski. Rodźwięk pomiędzy ideałami a codziennością przyprawia o poczucie winy, beznadziei i wątpliwości bardzo wielu ludzi. Sapkowski przez pewien czas wręcz obsesyjnie wracał do idei mniejszego zła.

Bardzo często, kiedy ludzie dowiadują się, że jestem wegetarianką od 16 lat pytają - a co z serem, z jajkami i kurami męczacymi się kojcach, z podpuszczką, ze skórzanymi rzeczami? Cóż, na szczęście już dosć dawno temu dotarło do mnie, że ahimsa nie polega na całkowitym powstrzymywaniu się od wyrządzania cierpienia. lecz na tym, by krzywdzić jak najmniej, tyle, ile jest się w stanie robić bez szkodzenia sobie.

Znam osoby, które wręcz chorują, kiedy nie jedza mięsa. Tak przemiana materii i już. I co, mają połenić seppuku? Nigdy nie zapomnę osłupienia na widok awantury, jaką robił swojej mięsozernej dziewczynie pewien zaangazowany ekolog. I ile było agresji w tych wyrzutach, że ona je mięso (a musiałą je jeść dokładnie z powodów wymienionych wyżej). Efekt bvył taki, że ja zaczełam sztorcować jego i jakoś szybko zamilkł. W końcu, mówiąć kolokwialnie, wiedziały gały, co brały, przecież wiedział, z kim zaczyna chodzić i jaką ma sytuację owe dziewczę.

Ale nie o tym, nie o tym, nie otym była mowa... Każdy ma Cień. Ja i Ty też. Nie jest sztuką zaprzeczać jego istnieniu, co kończy się megaprojekcją, psychopatią lub jakimś innym rodzajem tyranii, szaleństwa i zatracenia. sztuką jest wiedziec, kim się jest i transformować to, czego tak bardzo się w sobie boimy, wstydzimy i najchętniej byśmy o tym zapomnieli.

Jeśli pamiętam o tym, kim jestem, mogę nie wmawiać sobie, że czarne jest szare, szare jest białe. Mogę też pamiętać, że biały jest także tęczą :)

Ps. Księżyc wszedł właśnie w znak Koziorożca. Diabelski znak rozpustnego Kozła pasuje jak ulał do tematu dzisiejszej notki ;)

Za kilka dni Maria Janion obchodzi 80 urodziny.
Urodziła się 24.12.1926, w Mońkach w podlaskiem

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3801504.html

Słońce koniunkcja Wenus koniunkcja Ogon Smoka:)
Ksieżyc biegł tego dnia biegł przez znak Lwa, przed 12.00 a.m. przeszedł do
Panny. Możliwa koniunkcja Ksieżyca z Neptunem w Lwie.

Ladny wielki trygon Słońce-Mars-Neptun, pozaznakowa, bo Słoneczko w Kozie, Mars
w Byku, a Neptun w końcówce Lwa.

Pluton w luźnej koniunkcji z Głową Smoka w Raku.

Tylko Jowisz w powietrzu (Wodnik), ale jak widać, wystarcza, zeby napisać masę
ciekawych książek:))


Dla mnie ten horoskop jest tym ciekawszy, że wiem o 2 innych polskich
pisarzach/poetach/twórcach językowych, którzy się 24 grudnia urodzili.

Jeden z nich to Adam Mickiewicz, o którym Maria Janion sporo pisała nb., choćby
np. "Purpurowy płaszcz Mickiewicza", a drugi to poeta współczesny Marcin
Swietlicki (24 grudnia 1961 w Piaskach k. Lublina)

Napiszę o tej trójce dłuższy tekst:)

Jestem przekonana, ze co jak co, ale teksty Swietlickiego przetwaja i ZA 200 lat
moze ten wiersz będzie w kanonie lektur szkolnych:

Kto ty jesteś?
Polak mały
jaki znak twój?
Skorpion
ojciec umarł
matka umrze
jak nie da
na motor...

To zresztą już się dzieje, Dziady pojawiają sie kontekście Świetlickiego
www.teatry.art.pl/!wydarzenia/warszawskipt/ww.htm